Van persoonlijke groei naar vereniging

Geboorte van Cokoen

Peter - The little story of my life

De titel hierboven kan je erg letterlijk nemen, wandel even kort met mij mee van verleden tot heden:

Sinds mijn moeilijke start – eerder ‘onze’ moeilijke start ( † tweelingbroer Koen ) - van mijn leven door een zwaar prematuurtje te zijn, nu zo veel jaar later, heb ik al vele watertjes doorzwommen en moeten ‘vechten’ voor mijn leven en mijn mannetje staan om de persoon te zijn die ik vandaag ben door het pad dat ik in mijn leven al heb bewandeld.

Wandel even met mij mee...

Een aantal jaar geleden was ik zoekende, ik voelde me niet goed in mijn vel.

De realiteit van mijn moeilijke start en mijn beperkingen en littekens kwamen meer en meer naar boven.

Ook het onbewuste verlies van Koen was niet gemakkelijk maar, ook al heb ik hem niet écht bewust gekend, hij heeft altijd een plaatsje in mijn hart.

Traumatische ervaringen als kind bij Inspuitingen bij de dokter of de controles in het ziekenhuis waren zowel voor mijn ouders als mezelf moeilijke, lastige en lange dagen.

Ook extra, individuele begeleiding nodig hebben op school bv oefenen motoriek, lezen, rekenen, logopedie volgen was niet altijd even gemakkelijk.

Pestgedrag tijdens mijn schoolcarrière over mijn uiterlijk, het zijn allemaal dingen die je voor de rest van je leven meedraagt.

Ook al zag je het niet aan mijn buitenkant maar, innerlijk was er een proces van pijn, verdriet, zorgen als kind en jongere.

Toch ben ik nooit bij de pakken blijven zitten en heb hulp gezocht en gevonden en gepraat met anderen, zowel hulpverleners als vrienden en familie.

Opgeven stond niet in mijn woordenboek!

Stilletjesaan, op mijn eigen tempo, ben ik persoonlijk letterlijk en figuurlijk gegroeid als persoon, zeker door de ondersteuning die ik had gekregen, zowel medisch als van anderen die me hierin hebben geholpen door te luisteren.

Zo heb ik her-ontdekt dat luisteren en zorgen voor anderen écht iets voor mij is.

Ik heb ‘Ja’ terug gezegd tegen mezelf en mijn eigen situatie en verleden en zo begon ik me ook de vraag te stellen ‘ ben ik het enige ex-couveusekind die zoekende is met zijn moeilijke start van het leven?’

 

Rustig borrelde gedurende 1 jaar het idee om zelf een vereniging op te starten.

In maart 2018 heb ik de fantastische kans gekregen om op bezoek te gaan naar de Neonatologie afdeling waar ik als baby had verbleven, zelfs mijn arts van toen werkte er nog!

Tijdens het uitgebreide en persoonlijke bezoek heb ik vele belangrijke antwoorden gekregen voor mezelf!

1 woord WAUW wat een dag, die me nog steeds tot op de dag van vandaag een goed gevoel en kracht geeft.

Het idee van de oprichting een vereniging werd concreter en concreter, en vandaag kan ik heel erg fier het resultaat met jullie delen: Cokoen!

 

Peter, oprichter Cokoen - november 2018 

© 2018 Cokoen